اسب تفكّر

از پنجره­اي كه انديشه­اش ناميده­اند

           بر دشت حاصل­خيز كاغذ باران باران كلام باريده­اند 

                                  "من" سوار بر است قلم كه بال­هايش را از

                                                              "تفكر" تابيده­اند.

با گذر از دهليزهاي هزارتوي

تاريخ پر هياهوي

بارها بر اين دشت تازيده­ام

در طراوت ناشي از باران كلام

                     در ترنم نفس­هاي اسب تفكر

                                       در عبور از دشت­هاي پرنور 

                                                              ترانه­ها گفته­ام

بارها سنگ در آئينه­ي سخن

سوخته­ام

در كنار پنجره­اي كه انديشه خوانده­اند

                        بارها بر زين اسب قلم 

                         به آرامي

                            خفته­ام و در خواب نيزبا

                                پرستوهاي مهاجر

                                 سخن­ها گفته­ام

*كوروش امين*