بسمه تعالی
با سلام.
در یکی از سایتها خوندم که:
ژاک دريدا با نظريه معروف به "ساختار شکنی" شهرت جهانی يافت، يعنی به باور وی، هر نوشته ای دارای لايه های معنای است که طی روندی تاريخی و فلسفی پديد آمده و روی هم قرار گرفته اند و بدين ترتيب هر نوشتار می تواند معانی ای داشته باشد که نويسنده اش از آن بی خبر باشد او اعتقاد داشت که با تجزيه و تحليل نحوه چيده شدن واژگان در کنار يکديگر برای تشکيل عبارات می توان به معانی پنهان متون پی برد.
سال گذشته زندگی ژاک دريدا در فيلمی مستند به تصوير کشيده شد که در يکی از صحنه های آن، سازنده فيلم در حالی که در کتابخانه شخصی ژاک دريدا ميان انبوه کتابها سرگشته است از او می پرسد: "آيا همه اين کتابها را خوانده ای؟" و پاسخ می شنود که: "نه فقط چهار تای آنها را خوانده ام اما همان چهار تا را خيلی خيلی دقيق خوانده ام.
من نیز معتقدم کسی که کاری را شروع میکند نباید خودش را با این پرسش روبرو کند که :آیا شکست خواهم خورد؟آیا پیروز خواهم شد؟
بلکه فقط باید تلاش کند وبجنگد.

 فرهاد زینی                                     

هر پديده اي،
كلمه اي از كلمات خداوند است.
خداوند
بواسطه پديده ها،
با تو سخن مي گويد.
وقتي در آستانه جهان مي ايستي
و به همه كلمات خداوند گوش مي سپاري،
سمفوني باشكوه هستي را مي شنوي.
جهان،موسيقي است.
بهار از راه مي رسد
و گلبرگهاي گلهاي هوسباز بي ميوه را به دست باد مي پراكند.
جهان، حديث نفس خداوند است.
خداوند فقط با خود سخن مي گويد،
نه با چيز ديگر.
زيرا جز او چيزي وجود ندارد.
خداوند با خود سخن مي گويد،
جهان پديدار مي شود.
وقتي خدا با خود سخن مي گويد،
در نفس او،
ابر و باد و باران و آدم و گياه و ستاره
شكل مي گيرند.
پديده ها، كلمات خداوندند.
كلمات خداوند، نامحدودند.
پديده ها، حاصل امر« كن » اند.
امر « كن »، كلمه است.
هيچ پديده اي از قلمرو امر « كن » بيرون نيست.
خداوند، درآيينه كلمات خود، خويشتن را به تماشا
نشسته است.
از غارهاي خواب آلوده ذهن بيرون بياييم؛
كاخ روشني و سبكبالي را در
آشيانه دل بنا كنيم.

troy